Zoeken
  • Anneleen D'haene

Vanochtend kwam een van de kinderen zo blij als wat vertellen dat ze geen examens zouden hebben! Een van de leerkrachten had dat verteld tijdens een online-les. Het bleek een aprilgrap te zijn... Nochtans een redelijk idee, vind ik. Permanente evaluatie i.p.v. examens, waarom niet? In geval van twijfel over de resultaten voor bepaalde vakken kan je nog altijd een herexamen plannen in augustus.


Ik had vandaag een lijstje gemaakt van huishoudelijke taken die ik wou uitvoeren. Ik heb ze niet kunnen afvinken, maar ik heb wél mijn administratie bijgewerkt, dus het was toch een productieve dag. Dat geeft toch meer voldoening dan dingen voor me uitschuiven. 's Avonds moest ik nog eens naar de supermarkt. Het personeel wordt steeds beter beschermd, merkte ik. Er staan nu plastic schermen bij de kassa's. Iedereen is verplicht om met een winkelkar te winkelen zodat de afstand zeker bewaard zou blijven, maar ik zag, net als enkele dagen geleden, dat iedereen zijn kar wel eens laat staan en mensen naast elkaar staan uit te zoeken welk fruit of welk vlees of welk brood ze zouden meenemen. Maar goed, het zal wel iets doen. En zeker aan de kassa werken die winkelkarren om afstand te houden.

Onderweg naar huis stapte ik af bij het plaatselijke ijssalon. Ik had op FB gelezen dat ze open waren om ijs af te halen. Goed plan om wat in te slaan, zeker nu ze warm weer voorspellen in het weekend!


Drie dingen om dankbaar voor te zijn:

- het lekkere ijs van Esterel

- een grappig filmpje op FB

- kunnen fietsen in dit heerlijke weer

11 keer bekeken0 reacties
  • Anneleen D'haene

Wat een heerlijk weer was het vandaag. Ik had héél weinig werk. Mensen durven of kunnen niet komen, dus mijn agenda is niet zo goed gevuld als gewoonlijk. En dus had ik tijd om me buiten te installeren met een sjaal rond mijn schouders en een dekentje over mijn benen en het prachtige boek 'De sterrengever' van Jojo Moyes uit te lezen. Echt een aanrader!


Ik wandelde nog eens een keer rond door de tuin. Overal verschijnen bloesems. Bomen en struiken krijgen blaadjes. Een perkje tulpen komt stilaan in bloei. Ja, de lente is wel een van mijn favoriete seizoenen. Net als de herfst, en de zomer, en de winter eigenlijk ook. Ik hou vooral van de wisseling van de seizoenen. Uitkijken naar wat er gaat komen, ervan genieten eenmaal het zover is en het dan stilaan een beetje beu worden en weer uitkijken naar het volgende seizoen dat er aankomt. Zo werkt dat voor mij.

Ik zou eigenlijk best wat onkruid kunnen weghalen, zag ik, maar net zoals ik een luie huisvrouw ben, ben ik ook een luie tuinierder. Ik maak mezelf wijs dat onkruid goed is voor insecten en dat onkruid vermijdt dat de grond te veel uitdroogt. Lezen geeft me zoveel meer voldoening en is zoveel verrijkender dan huis en tuin pico bello in orde te houden.


Er kwam een mail binnen over het vrijwilligerswerk dat een van de kinderen in de zomer wil doen. Of dat zal doorgaan is nog onduidelijk. Er zijn al heel wat geplande activiteiten van de kinderen geannuleerd. Ze zijn dan telkens teleurgesteld natuurlijk, maar ik denk dat het helpt dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Ze klagen alleszins niet.


Ik vulde ook de enquête van professor Van Damme in, van de UA, maar vroeg me net als vorige keer af hoe betrouwbaar de resultaten zullen zijn, omdat ik vermoed dat vooral gemotiveerde mensen die goed hun best doen om zich aan de maatregelen te houden de vragenlijst invullen. Wie niet de moeite wil doen om afstand te bewaren, in zijn kot te blijven, handen regelmatig te wassen, enz., zou die de moeite doen om de enquête in te vullen?


Drie dingen om dankbaar voor te zijn:

- dat hierboven genoemde prachtige boek

- de hond aan mijn voeten

- tijd om rond te lummelen





14 keer bekeken0 reacties
  • Anneleen D'haene

Vandaag kwam ik een vriendin tegen in de supermarkt. Van op de gepaste afstand babbelden we eventjes en dat deed verrassend veel deugd, nog eens 'in het echt' met een vriendin praten in plaats van te chatten of sms'jes te sturen. Dat dat toch verschil maakt...


Verder lijkt de ene dag verdacht veel op de andere. Mocht ik niet aan het werk zijn, zou ik ze nog moeilijker uit elkaar kunnen houden. Zelfs Marc Van Ranst is een constante geworden in ons leven. Die man is niet meer van het scherm weg te slagen! Hij lijkt van de ene studio naar de andere te wandelen en blijft immer en altijd rustig, standvastig, geduldig op alle vragen antwoorden, in duidelijke, heldere taal. Ik vind dat knap.

Ik heb nog wel wat 'taken' op de planken liggen die wat variatie in de dagen zouden kunnen brengen. Misschien zou ik die hier beter delen, als stimulans om in gang te schieten :-). Want, zoals al langer duidelijk is: procrastinatie is my middle name.

De eerste taak die ik ga aanpakken: mijn fotografie-opdrachten! Ideeën zijn er wel, maar nog niets uitgevoerd. Dat wordt mijn plan voor de komende week.


Drie dingen om dankbaar voor te zijn:

- brood van 3 dagen oud dat nog altijd lekker is

- een leuk kort babbeltje in de supermarkt

- de narcissen die er opgefrist uitzien na een regenbui

10 keer bekeken0 reacties